Ես ու քուրս գռազ եկանք մի տղու վրա․ ով գռազը կրեր ու էդ տղուն հասներ, սենց բան էր ստանալու, բայց վերջում ամեն ինչ էդքան էլ լավ ավարտ չունեցավ

Ես ու քուրս հաճախ ազարտի ընկնող մադիկ ենք։ Մեր պապան էլ էր տենց մարդ, իրան ենք քաշել։

Մի անգամ գռազ եկանք, թե ով կկարողանա իրանով անել մեր համալսարանի սիրուն տղաներից մեկին։ Ես ու քուրս թեժ պայքարի մեջ էինք։ Հաղթողն ինչ ուզեր կարար խնդրեր պարտվողից։

Մի խոսքով քրոջս հաջողվեց էդ տղային իրենով անել։ Արդեն պարզ էր, որ գռազն ինքն էր հաղթել։ Մի օր ասեցի․ «Լավ, արի փակենք էս թեման, ի՞նչ անեմ քո համար, դու ես կրել էս գռազը»։

Նեղվեց, աչեքերը լցրեց ու ասաց․ «Վիկ, ես սիրահարվել եմ Մարատին։ Մենք սիրում ենք իրար, բաց ես ինձ մեղավոր եմ զգում շատ»։

Ես էլ ասեցի, որ էդ տղայի հետ չարժի հարաբերությունները շարունակել, որովետև միշտ մեղքի զգացում կունենա։ Քուրս լսեց ինձ ու բաժանվեցի էդ տղայից։ Էդ բաժանումից երկու տարի էր անցել, բայց ինքը չէր ուզում ինչ-որ մեկի հետ շփվել Էդքան ծանր էր տանում։ Չպետք ա գռազ գայինք։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.