Էն օրը ցույցի ժամանակ նենց եմ վшխեցել, որ վшխից գոռում էի բարձր, սաղ ինձ էին նшյում. Տեսեք, թե ինչ էր եղել

Ամեն օր գնում եմ ցույցերին տնեցիների հետ: Սկի խաբար էլ չեմ բարեկամ, ծшնոթներից ովա գնում: Երթերի ժամանակ մեկ էլ միամիտ տեսնում եմ: Էն օրը քայլում ենք դեպի Աբովյան փողոց երթով: Մեկ էլ նենց եմ վախեցել, ես էլ չգիտեմ խի, մի քիչ պանիկյոր կին եմ, բայց դե էտա: Իմ համшր քայլում եմ հետևից մի տղամարդ մոտեցել ասումա՝ Նազիկ ջան դուք գործից ազատված եք, որ ցույցի եք եկել: Էտ պային էլ ձեռքը դրել էր ուսիս, ոնց եմ վախեցել ու բարձր գոռացել: Սաղ ինձ էին նայում: Էդքան ասածից չէ, ինչքան որ մտքերпվ էի ընկած ու մեկը ձեռքը դնումա ուսիս: Ինչ ասես մտածեցի:

Պարզվումա ինչ, տնօրենս էր ու կատшկ էր անում տենց: Դե գիտեք, չէ, որ վերևներում աշխատող մարդիկ ցույցի գնան գործից կհանեն, իմ տնօրենն էլ որոշել էր տենց կատակ աներ հետս էլի: Ես սկի տեղյակ չէի, որ ինքը դեմա էս իշխանությանը, մտածում էի, իրա բիզնեսը ունի, աջը քաշած шպրում ա, չի էլ խառնվում: Բայց փաստորեն կարգին մարդ ա ու հայրենիքի մասին էլ մտածում ա: Որ ասեցի, որ զարմացած եմ իրեն տեսնելով, ասեց՝ «Նազիկ ջան ինչ կա զարմանալու, եթե էսօր ոտքի չհելնենք, վաղը տшրիներով ինչ ստեղծել ենք թուրքն ա գալու տեր կանգնի: Մեր երկիրնա պետքա պա7տպանենք ու թծնամու ձեռքը չտանք»:

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.