«Ազնիվ Դա տավոր» ֆեյսբուքյան օգտատերը գրել է. Մի քանի մութ պատմություն Օնիկ Գասպարյանի ու Յուրի խաչատուրովի անցյալի մասին: Սովետի փլու զումից հետո, երբ սկսվեցին հայ ադրբեջանական 1-ին բա խումները, Իջևանի սահմանին ռազ մական գործողություններ սկսվեցին ու ստեղծվեցին կամավորական ջոկատներ։ Այդ օրվանից՝ «Ճուտ»
Հայ-ադրբեջանական շփման գծի ամբողջ երկայնքով սահմանային միջադեպեր չեն արձանագրվել. ՊՆ

մականունով Օնիկը եղավ ֆիդային: Լավ տի րապետելով ռազ մարվեստի գործին,նա հետագայում ստացավ զինվորականի կոչում ու ծա ռայության անցավ Հայոց բանակում, 1-ին անգամ ստեղծված կանոնավոր բանակում: Աչքի ընկնելով իր ընդունակություններով ու գիտելիքներով, նա

ժամանակի ընթացքում զբաղեցրեց որոշակի պաշտոններ, որից հետո շարունակեց ղեկավարել այնքան ժամանակ, մինչև որ Մոսկվայում ապրոծ իր բիզնեսսմեն միլիոնատեր եղբայրը օրերից մի օր զանգեց Մոսկվայից ու ասաց, որ նա պատրաստվի ավելի բարձր պաշտոն ստանձնելու, քանզի այդ ժամանակ Սերժ Սարգսյանը Մոսկվայում հանդիպել էր հայ գործարարների հետ ու Օնիկի եղբորը

Հայաստանի ՊՆ-ն մրցույթ է հայտարարում

նույնպես այնտեղ գտնվելով, «մեծ գումարի դիմաց, խնդրել էր» Սերժին , որ նա Օնիկին «մի լավ գործ տա» ու համապատասխան զինվորական ակադեմիան ավարտելուց հետո Սերժը նրան առաջ քաշեց ու այդպես՝ մինչև մեր օրերը: Սակայն հետ նայենք Օնիկ Գասպարյանի անցած ճանապարհի մի մութ պատմությանը, որն այդպես էլ

չբարձրաձայնեցին այն ժամանակվա իշխանությունները: 1992 թվականին Յուրի Խաչատուրովը նշանակվել էր ծառայության ՝ Տավուշի մոտոհրաձգային բրիգադի, առաջին և չորրորդ բանակային կորպուսների ձևավորմանը և կայացմանը, երկար տարիներ ղեկավարել է այդ զո րամասերը, միավորումներն ու խմբավորումները: Ռազ մական գործողություններից մեկի ընթացքում,

երբ հայկական կողմը հետ է շպ րտում թշ նամու զո րախմբերը, ազերիներից խլ ված բազմաթիվ զե նք-զի նամթերք Օնիկը բերում է Իջևան ու թաքցնում Իջևանի երկաթգծի կայարանի տարածքում, ինչ որ մի հին, չօգտագործվող պահեստում ու խնամքով թաքցնում այն: Որոշ ժամանակ հետո , երբ արդեն բավականին մոտ հարաբերությունների մեջ է լինում Յուրի Խաչատուրովի հետ, նրանք իրար հետ որոշում

են վաճառել այդ զե նք– զին ամթերքը Հայաստանի Պաշտ պանության նախարարությանը: ՊՆ–ի հետ գործարքը իրականացնելու ժամանակ Խաչատուրովը միջնորդ է հանդիսանում, իբր թե զենքը գնում են արտերկրից ու ձևակերպման ժամանակ չեն կարողանում «փողը կիսել իրար մեջ», տարաձայնություններ են առաջանում ու կրկին արագ ծածկում են ամեն ինչ և սառեցնում գործարքը:

Հետագայում Իջևանի գնդի հրամանատար է շնանակվում Օնիկ Գասպարյանը ու վաճառվում է այն ամենը ինչ կարող էր գումարի վերածվել: Սննդամթերքը՝ խանութներին, վա ռելիքաքսուկային ռեսուրսները տոննաներով վաճառում էին Վրաստանին, սակայն դրանով չէին բավարարվում, նա ստեղծում է մի դասակ, որը այն ժամանակ կոչում էր «դրոշակակիր դասակ» ու այդ դասակում

Ադրբեջանի ՊՆ հայտարարությունը քարոզչական սադրանք է. հայկական կողմից անգամ մեկ կրակոց չի արձակվել. ՊԲ — Այսօր` թարմ լուրեր Հայաստանից

{«source_sid»:»FB7F02C7-B468-4E0B-A385-DE3446E6CCDD_1622890792020″,»subsource»:»done_button»,»uid»:»FB7F02C7-B468-4E0B-A385-DE3446E6CCDD_1622890763488″,»source»:»other»,»origin»:»unknown»}

ծառայում էին միայն նրանք՝ ում ծնողները ամսական 200 հազար դրամ էին փոխանցում Օնիկի հաշվեհամարին: Մի էլիտար դասակ, ուր առողջարանային պայմաններում էին ապրում այդ էլիտար «զինվորները» Իսկ Օնիկի մտերիմ սպաներից կազմված մի խումբ զինվորականներ և սպաներ էլ օգտվում էին այդ գումարներից ու ժողովրդի մեջ տարածում Օնիկի մասին լեգենդներ, հերոսական պատմություններ ու այլն: Ոմն «Քսուկ» մականվամբ,

«Նեգր» Արկո մականվամբ, «Ֆիլ» մականվամբ սպաներ էլ ծախում էին այն ամենը, ինչ հնարավոր էր, բնականաբար՝ գնդի հրամ անատարի իմացությամբ: Եվ սա դեռ ամեն ինչը չէ, ինչ մենք գիտենք Օնիկ Գասպարյանի բանակից թա լանածի մասին այս երեսուն տարիների ընթացքում: Հունիսի քսանի ընտրություններից հետո արդարադատությունը վերականգնելուն պես Օնիկ Գասպարյանն ու Յուրի Խաչատուրովը պետք է կա լանավորվեն ու դա տապարտվեն որպես ազգի դա վաճաններ։